Grazas á súa localización e ó seu plano relevo foi escollida no século XIX para a construción dun faro. Iniciouse en 1857, proxectando unha edificación de planta cadrada de 127 m2, dispoñía de vivenda para o fareiro e no seu centro unha torre de 6,75 m de altura sobre a que se erguía o foco luminoso, a 8,8 m sobre o terreo e 24 m sobre a superficie do mar.