Aínda que algunhas casas, polas que transcorría próximo un río, podían contar cun propio, os lavadoiros de roupa adoitaban ser públicos e por tanto de uso colectivo. Nalgúns as mulleres lavaban a roupa unhas fronte ás outras, pero noutros as mulleres lavaban de lado. Nestes establecíanse regras de uso, como a de botar a auga sobre a roupa coa man dereita para así evitar botarse unhas a outras xabón e auga.
Os lavadoiros públicos, xunto coas fontes, eran os grandes lugares de convivencia e contacto social para as mulleres da época.